اسکلروتراپی رگ های واریسی و عنکبوتی

در مورد درمان واریس با اسکلروتراپی چه می دانید؟ رگ های واریسی رگ های بزرگ و پیچ خورده و بنفش رنگ هستند. رگ های واریسی بیشتر روی ران پا دیده می شوند و دلیل آن نیروی جاذبه است. ایستادن فشار وارده بر رگ های پا را بیشتر می کند. گفته شده است که 20 درصد افراد در طول عمر خود به واریس مبتلا خواهند شد. رگ های واریسی زمانی توسعه می یابند که دریچه های سیاهرگ ها ضعیف شده و باعث تجمع خون در رگ ها می شوند. در این مقاله از بخش زیبایی و بیماری های دکتر سلام، به بررسی واریس و درمان آن با اسکلروتراپی و روش های دیگر آن می پردازیم.

 واریس و اسکلروتراپی

رگ های واریسی دلیل عمده ی درد پا هستند. مردم اغلب احساس سنگینی و درد شدید دارند. برای تشخیص رگ های واریسی پزشک شما را معاینه کرده و پاهای شما را در حالت ایستاده برای بررسی ورم معاینه می کند. پزشک از شما می خواهد که درد پاها را توصیف کنید. ممکن است نیاز به سونوگرافی برای بررسی عملکرد نرمال رگ ها و لخته های خون داشته باشید. در این آزمایش غیر تهاجمی، پزشک ابزاری کوچک اندازه ی قالب صابون روی پوست شما کشیده تا بتواند ناحیه را به خوبی معاینه کند. ترانسدوکتور تصویری از رگ های پا نشان داده تا دکتر و متخصص بتوانند رگ ها را بررسی کنند.

واریس و اسکلروتراپی

برای بازگشت خون به قلب شما خون باید در رگ های پا جریان پیدا کند. انقباضات عضلانی، خون را به سمت بالا هدایت می کند، دریچه های کوچک در رگ ها اطمینان حاصل می کند که خون در جهت درست حرکت می کند. وقتی دریچه ها باز می شود خون به سمت بالا جریان پیدا می کند و زمانی که دریچه بسته می شود، از حرکت خون به سمت پایین جلوگیری می کند.

هنگامی که یک دریچه ضعیف شود یا آسیب ببیند، جریان خون به عقب می رود و خون ها در رگ های زیر دریچه جمع می شود. این حالت، نارسایی مزمن وریدی نامیده می شود، که باعث ایجاد رگ های واریسی می شود. رگهای واریسی ممکن است علایمی مانند درد، خارش یا خستگی پا داشته باشد. رگ های بزرگ ممکن است عوارض جدی داشته باشند از جمله زخم های استاز و ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در رگ های عمقی).

اسکلروتراپی رگ های واریسی چیست؟

اسکلروتراپی یکی از بهترین درمان ها برای رگ های واریسی است. در طی درمان، پزشک یک سوزن حاوی دارو را به رگ های مورد نظر تزریق می کند. دارو باعث فروپاشی رگها می شود و در نهایت، رگ های واریسی ناپدید می شود. در بعضی موارد، اسکلروتراپی ممکن است با استفاده از سونوگرافی برای دیدن رگه های عمیق و برای هدایت سوزن، انجام می شود. تعداد تزریق سوزن به میزان رگهای واریسی و  اندازه آن ها بستگی دارد.

علایم واریس

علائم اصلی رگهای واریسی بسیار مشهود، و بصورت وریدهای غیرطبیعی، معمولاً روی پاها است. همچنین ممکن است درد یا تورم و سنگینی در وریدهای بزرگ شده وجود داشته باشد.

در بعضی موارد، همراه با تورم و تغییر رنگ می باشد. در موارد شدید، رگ ها به میزان قابل توجهی پر از خون می شوند و زخم ایجاد می شود.

گاهی اوقات رگ های واریسی هیچ علایمی ندارند، اما در دیگر مواقع رگ های واریسی علایم متعددی دارند. علایم رایج عبارتند از:

  • پا درد
  • ورم پا و قوزک پا
  • سوزش
  • گرفتگی عضلانی مخصوصا شب هنگام
  • خارش پوست آن ناحیه
  • سنگینی و خستگی پا
  • علایم در هوای گرم، ساعات پایانی روز، و هنگام ایستادن شدید تر هستند.

واریس و اسکلروتراپی

علل واریس

رگهای واریسی هنگامی رخ می دهند که رگها به درستی کار نکنند. رگها دارای دریچه های یک طرفه هستند که مانع از گردش خون به عقب نمی شوند. هنگامی که این دریچه ها از بین می روند، خون به جای حرکت به سمت قلب شما شروع به جمع شدن در رگ ها می کند. سپس رگ ها بزرگ می شوند. رگ های واریسی اغلب روی پاها تأثیر می گذارند. رگهای آنجا دورتر از قلب هستند و گرانش زمین حرکت جریان خون را به سمت بالا سخت می کند.

برخی از دلایل احتمالی واریس شامل موارد زیر است:

  • بارداری
  • یائسگی
  • سن بالای 50 سال
  • ایستادن برای مدت طولانی
  • چاقی
  • سابقه خانوادگی واریس

تشخیص واریس و نیاز به اسکلروتراپی

پزشک احتمالاً در حالت نشسته یا ایستاده برای تشخیص رگهای واریس، پاها و رگهای قابل مشاهده شما را معاینه خواهد کرد. ممکن است آنها از شما درمورد هرگونه درد یا علائمی که دارید، سؤال کنند.

همچنین ممکن است پزشک بخواهد سونوگرافی انجام دهد تا جریان خون را بررسی کند. این یک آزمایش غیر تهاجمی است که از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده می کند و به پزشک شما اجازه می دهد ببیند که چگونه خون در رگ های شما جاری است.

بسته به مکان، ممکن است یک ونوگرام برای ارزیابی بیشتر رگ های شما انجام شود. در طی این آزمایش، پزشک رنگ خاصی را به پاهای شما تزریق می کند و اشعه X منطقه را می گیرد. این رنگ در پرتوهای ایکس ظاهر می شود و به پزشک می تواند چگونگی جریان خون شما را بهتر نشان دهد.

آزمایشاتی مانند سونوگرافی یا ونووگرام به شما اطمینان می دهد که اختلال دیگری مانند لخته خون یا انسداد باعث ایجاد درد و تورم در پاهای شما نمی شود.

واریس و اسکلروتراپی

پیشگیری از واریس

به طور کلی، پزشکان هنگام درمان واریس محافظه کار هستند. احتمالاً به شما توصیه می شود که به جای تلاش برای درمان های جراحی، در سبک زندگی خود تغییراتی ایجاد کنید. تغییرات زیر ممکن است به جلوگیری از شکل گیری و یا وخیم تر شدن واریس کمک کند:

  • عدم ایستادن های طولانی مدت
  • کاهش وزن یا حفظ وزن سالم
  • ورزش کردن به منظور بهبود گردش خون
  • استفاده از جوراب های مخصوص واریس

اگر قبلاً رگ های واریسی داشته اید، باید این اقدامات را انجام دهید تا از ابتلا به واریس جدید جلوگیری کنید. همچنین باید هر وقت استراحت می کنید یا می خوابید، پاهای خود را بلند کنید.

پزشک ممکن است به شما توصیه کند جوراب یا جوراب مخصوص واریس استفاده کنید. این جوراب ها به اندازه کافی روی پاهای شما فشار می آورد تا خون راحت تر به سمت قلب شما جریان یابد شود. آنها همچنین تورم را کاهش می دهند. سطح فشرده سازی این جوراب ها متفاوت است، اما بیشتر انواع جوراب های واریس در داروخانه ها یا فروشگاه های لوازم پزشکی موجود است.

درمان واریس با عمل جراحی

اگر تغییر در شیوه زندگی کارساز نباشد یا اگر واریس باعث ایجاد درد زیاد شود و به سلامت کلی شما آسیب برساند، ممکن است پزشک یک روش تهاجمی را امتحان کند.

بستن و سایش ورید یک روش درمانی است که به بیهوشی نیاز دارد. در طی عمل، جراح بریدگی هایی در پوست شما ایجاد می کند، واریس را بریده و از طریق برش ها برداشته می شود. اگرچه تغییرات به روز شده ای در جراحی های سلب رگ ایجاد شده است، اما معمولاً کمتر انجام می شود زیرا گزینه های جدیدتر و با آسیب کمتر در دسترس است.

واریس و اسکلروتراپی

سایر گزینه های درمانی واریس

در حال حاضر، طیف گسترده ای از گزینه های درمانی با حداقل آسیب برای واریس در دسترس است. این روش ها شامل:

  • اسکلروتراپی، با استفاده از یک مایع یا فوم تزریق شیمیایی برای درمان رگ های بزرگتر
  • میکروسکلروتراپی، با استفاده از یک تزریق شیمیایی مایع برای درمان رگ های کوچکتر
  • جراحی لیزر، استفاده از یک انرژی سبک برای پیشگیری از بدتر شدن رگ
  • درمان با فرسایش endovenous، با استفاده از امواج گرما و رادیو فرکانس برای جلوگیری از بدتر شدن رگ
  • جراحی اندوسکوپیک ورید، با استفاده از محدوده کم نور که از طریق یک برش کوچک انجام می شود تا از بدتر شدن رگ جلوگیری کند

شما همیشه باید قبل از انتخاب یک روش با پزشک خود در مورد گزینه های درمانی و خطرات آن صحبت کنید. روش توصیه شده می تواند بستگی به علائم، اندازه و محل قرارگیری واریس متفاوت باشد.

اسکلروتراپی چیست؟

اسکلروتراپی یک روش میکروکنترل برای درمان رگ های عنکبوتی و واریسی است. اسکلروتراپی به عنوان یک “استاندارد طلایی” برای درمان رگ های عنکبوتی شناخته شده است. این روش شامل تزریق یک محلول اسکلروئیدی به داخل رگ ها با یک سوزن بسیار کوچک است.

سوزن هایی که برای اسکلروتراپی مورد استفاده قرار می گیرند عموماً در اندازه مشابه فولیکول مو هستند و احساسی که بیماران هنگام تزریق سوزن دارند، حسی ماشبه نیش پشه است. موادی که در رگ تزریق می شود باعث تخریب درونی رگ می شود و به تدریج باعث نابودی رگ ها می شود. اسکلروتراپی می تواند به صورت تصویری یا سونوگرافی در دفتر پزشک انجام شود.

واریس و اسکلروتراپی

چگونه برای جلسه اسکلروتراپی آماده شوید؟

اسکلروتراپی یک روش نسبتاً ساده است و هیچ تغییر قابل توجهی در پیش نخواهد داشت. هنگامی که پزشک مشخص کرده که اسکلروتراپی نیاز است، هیچ آماده سازی خاصی لازم نیست. بیماران باید قبل از قرار ملاقاتشان دوش بگیرند و از مصرف لوسیون و یا مواد آرایشی در مناطق مورد درمان اجتناب کنند. لباس راحت بپوشید و در روز  درمان از مصرف الکل خودداری کنید.

اسکلروتراپی کجا انجام می شود؟

درمان اسکلروتراپی معمولا در دفتر یا کلینیک پزشک انجام می شود و به طور کلی نیاز به بیهوشی ندارد.  برای بیمارانی که از سوزن می ترسند و یا به درد آن حساس هستند، می توان در ناحیه ای که قرار است سوزن تزریق شود، 30 دقیقه قبل از عمل، از بیهوشی موضعی استفاده کرد.

چه نتیجه ای می توان از اسکلروتراپی انتظار داشت؟

بعد از این روش درمانی، رگ های عنکبوتی برای همیشه از بین می روند.  اسکلروتراپی نتایج عالی بر روی رگ های درمان شده دارد و رگ هایی که درمان شوند قابلیت بازگشت ندارند، با این حال ممکن است، رگ های عنکبوتی جدیدی در دیگر مناطق بدن ظاهر شوند. اگر این اتفاق بیافتد، جلسات درمانی دیگری مورد نیاز باشد.

متاسفانه عوامل اصلی که منجر به رشد رگ های عنکبوتی می شود، عوامل ژنتیکی و محیطی است که به طور معمول وجود دارد، در نتیجه خطر ابتلا به رگ های عنکبوتی جدید وجود دارد.

خطرات و عوارض جانبی اسکلروتراپی

به طور کلی، اسکلروتراپی یک روش سالم است و خطر و عوارض جدی کمی دارد. خطراتی که ممکن است داشته باشد، شامل لخته شدن خون، واکنش های آلرژیک و زخم شدن است. همچنین، در برخی از بیماران ممکن است هیپرپیگمانتاسیون اتفاق بیافتد که قسمتی از بدن قهوه ای رنگ می شود و این تغییر رنگ معمولاً موقتی است.

همچنین ممکن است کبودی یا حساسیت در ناحیه درمان شده، رخ دهد. به علاوه، لکه دار شدن پوست یکی دیگر از عوارض جانبی نادری است که ممکن است رخ دهد، اما زمانی این اتفاق می افتد که پس از درمان، زیر نور خورشید و در معرض آفتاب قرار بگیرید.

واریس و اسکلروتراپی

مراقبت پس از درمان اسکلروتراپی

معمولاً به بیماران توصیه می شودکه چند روز پس از عمل، جوراب کمرنگ بپوشند و فعالیت های روزانه خود را انجام دهند. بیماران در چند روز اول پس از درمان، باید از آفتاب گرفتن اجتناب کنند زیرا خطر لکه دار شدن پوست در رگ هایی که تزریق صورت گرفته است، افزایش می یابد.

زمان بازیابی و ریکاوری پس از اسکلروتراپی

پس از اسکلروتراپی، نیاز به بهبودی حداقل وجود دارد. این یک روش سرپایی است.

اسکلروتراپی برای درمان کامل رگ ها چقدر مورد نیاز است؟

اینکه چقدر و یا چند بار باید درمان انجام شود بستگی به رگ ها دارد. در اکثر موارد، برای رسیدن به نتیجه مورد نظر، تقریبا 2 تا5 بار درمان لازم است. در بعضی موارد جزئی که رگ های عنکبوتی محدود هستند، ممکن است تنها یک جلسه درمان نیاز باشد.  به طور معمول، هر جلسه ممکن است 20 دقیقه طول می کشد. اما باز هم بسته به تعداد رگ ها، در افراد متفاوت است.

چه کسی باید اسکلروتراپی انجام دهد؟

تقریباً هر کسی که رگ های عنکبوتی دارد کاندید خوبی برای اسکلروتراپی می باشد، تا زمانی که باردار نیستند، بیماری قلبی عروقی ندارید و تا زمانی که رگهای مورد نظر زیاد بزرگ نیستند، اسکلروتراپی می تواند یک راه حل عالی برای درمان رگ های عنکبوتی باشد. در صورت بزرگ شدن رگ ها، بهتر است که از لیزر یا روش های متداول درمان استفاده شود. بهترین روش برای پیدا کردن این که آیا رگ های عنکبوتی شما با اسکلروتراپی درمان می شود یا نه، مراجعه به پزشک است. پزشک شما قادر خواهد بود بلافاصله پس از معاینه نوع درمان شما را تعیین کند.

داروهای مورد استفاده قبل از اسکلروتراپی

داروهایی که اغلب برای اسکلروتراپی استفاده می شود، دو نوع است: مایع و فوم. فوم برای از بین بردن رگ های واریسی که خیلی بزرگ و پیچیده هستند استفاده می شود. در حالی که با استفاده از فوم می توان انواع مختلف رگ های واریسی را درمان کرد، اما این بهترین گزینه برای همه نیست.

واریس و اسکلروتراپی

پس از اسکلروتراپی و درمان رگ های واریسی، چه انتظاری باید داشته باشم؟

به محض اینکه اسکلروتراپی به پایان رسید، شما می توانید بلند شوید، راه بروید و بلافاصله به اکثر فعالیت های خود بپردازید. همچنین ممکن است نیاز داشته باشید که جوراب های فشرده ساز بپوشید، این جوراب ها به شما کمک می کند تا به ناحیه درمان، نور خورشید اثابت نکند و از مشکلاتی که ممکن است رخ دهد، جلوگیری می کند.

آیا فکر می کنید نمی توانید با وریدهای واریسی ورزش کنید؟ دوباره درباره این مسئله تجدیدنظر کنید

اگر واریس را دارید، احتمال این مسئله وجود دارد که شما در تمرینات خود ترس بدتر شدن واریس دردآور خود را داشته باشید.

با این حال، قطع کردن ورزش از زندگی چیزی است که نمی خواهید آن را انجام دهید. انجام دادن ورزش در زندگی روزمره شما نه تنها به سلامتی رگ های شما، بلکه سلامت قلب و عروقی شما و کل سلامت بدن شما نیز کمک می کند.

حتی چیزی به سادگی پیاده روی کردن برخی فواید بسیار باور نکردنی دارد. بنابراین اجازه ندهید که رگ ها  شما را از سلامت روزانه ای که به آن نیاز دارید محروم کنند. در اینجا تمرین های عالی برای انجام وجود دارد که نه تنها تاثیر منفی بر روی رگهای واریس نمی گذارند بلکه کمک کننده به آنها نیز هستند و همچنین باعث حفظ سلامتی شما نیز می شوند.

ورزش کردن با رگ های واریسی

آیا می دانستید که یکی از عوامل عمده وریدهای واریسی، دوره های طولانی نشستن یا ایستادن است؟ فشار و استرس که برای مدت زیادی روی رگ ها قرار دارند برای هر کسی مضر است، به خصوص کسی که در حال حاضر مستعد بیماری های قلبی است.

خوشبختانه، ورزش گردش خون در بدن شما را بهبود می بخشد و در نتیجه به کسانی کمک می کند که از رگ های واریسی رنج می برند، و همچنین به کاهش شانس شما برای ابتلا به این بیماری کمک می کنند.

(لطفا توجه داشته باشید که ورزش کردن به این معنا نیست که شما واریس نمی گیرید یا با ورزش کردن از آن ها رها خواهید شد- عوامل دیگری نیز وجود دارند که به پیش روی واریس (شامل ژنتیک و بارداری)کمک می کنند.

پیاده روی

تمرین 1: پیاده روی با وجود واریس

مزایای پیاده روی به ظاهر بی پایان است. طبق گفته های شخصی، اثرات پیاده روی عبارتند از:

  • بهبود خواب
  • سطح قند خون را بهبود می بخشد
  • حافظه خود را تقویت می کند
  • کاهش خطر ابتلا به سرماخوردگی و کاهش وزن
  • خلق و خوی شما را افزایش می دهد
  • گردش خون را افزایش می دهد
  • استخوان های شما را تقویت می کند
  • قدرت مغز را افزایش می دهد
  • کاهش درد آرتریت، فیبرومیالژیا و موارد دیگر
  • تقویت ایمنی شما

فواید خیلی بیشتری وجود دارد و در عین حال هیچ محدودیتی برای بستن کفش و پیاده روی وجود ندارد.

راه رفتن به ویژه برای افرادی مفید است که از واریس رنج می برند، به خاطر این که پیاده روی تاثیر بسیار کمی بر روی افزایش درد واریس دارد. هیچ لرزش یا ضربانی در پاهای شما وجود ندارد – فقط یک حرکت ساده که به تقویت ماهیچه های ساق پا بدون فشار دادن به بدن کمک می کند.

با تقویت ماهیچه های ساق پا، به گردش جریان رگ های خون کمک می کند، که فقط برای کسانی که دارای واریس هستند، مفید است.

هدف برای راه رفتن حداقل ۳۰ دقیقه، پنج روز در هفته. اگر بتوانید سرعت پیاده روی خود را افزایش دهید، این نیز عالی است. پیاده روی کردن باعث افزایش ضربان قلب شما بدون خطر می شود و به شما کمک می کند کالری بیشتری بسوزانید.

تمرین 2: دوچرخه سواری با وجود واریس

تمرکز بر روی یک دوچرخه گزینه عالی دیگری برای کاهش رنج درد واریس است. این دوچرخه ها تاثیر کمی مثل راه رفتن دارند، و کمک بیشتر در ساخت ماهیچه های ساق پا که به افزایش جریان خون از طریق پاهای شما و بقیه بدنتان کمک می کنند.

این تمرینات می تواند بدون خطر قرار دادن استرس اضافی بر روی بدن شما مورد استفاده قرار گیرد.

تمرین 3: تمرین های دیگر پا

این تمرینات پا آن هایی هستند که شما می توانید در خانه انجام دهید و به هیچ تجهیزاتی نیاز ندارید.

شما می توانید به آرامی با قسمت پایین پا شروع کنید، فقط چند تا از حرکت ها را در یک زمان انجام دهید، و ببینید که چطور می توانید قدرت خود را بالا ببرید و تعداد ست ها را افزایش دهید.

دوچرخه پاها

این تمرین، تقریبا شبیه این خواهد بود که شما سوار بر یک دوچرخه هستید، در حالی که روی زمین دراز کشیده اید.

۱. روی یک پادری و یا کف زمین دراز بکشید و پاهای خود را در هوا بلند کنید، آن ها را روی زانو خم کنید تا زاویه ۹۰ درجه بگیرند.

۲. به آرامی پای راست خود را به سمت پایین هل دهید، در حالی که پای چپ خود را خم نگه دارید

۳. پای راست خود را به موقعیت شروع و سوئیچ باز کنید.

۴. حرکت دوچرخه را ادامه دهید.

اگر احساس توانایی دارید، می توانید بازوهای خود (و ماهیچه های شکم)خود را به کار ببرید تا این ورزش را یک قدم جلوتر ببرید. به سادگی بر روی زانوی چپ خم شده خود فشار وارد کنید و سپس هنگامی که پاهایتان را تغییر می دهید، بازوهایتان را تغییر دهید. زانوی مخالف تا آرنج قرار دارد.

ماهیچه ساق پا:

همان طور که در بالا ذکر شد، ساختن قدرت ماهیچه های ساق پا به مقدار زیادی در بهبود گردش خون بدن شما کمک می کند، و این افزایش ست ها هم یک راه عالی برای انجام این کار هستند.

۱. صاف بایستید، پاها موازی باشند

۲. بلند شدن نوک انگشتان پاهای خود

۳. به آرامی پایین و بالا بروید

این کار را برای چندین تکرار انجام دهید.

واریس و اسکلروتراپی

قسمت ساق پا:

۱. روی سمت راست خود، پاهایتان روی هم قرار دهید.

۲. به آرامی پای چپ خود را در هوا بلند کنید، یک لحظه نگه دارید، و پایین بیاورید

این کار را چند بار انجام دهید و سپس طرف دیگر را انجام دهید.

۳. در سمت چپ خود قرار گیرید، و دوباره، پاهایتان را روی هم قرار دهید

۴. به آهستگی پای راست خود را بلند کنید، نگه دارید و پایین بیاورید

این تمرین نه تنها به پاهای شما عمل می کند بلکه بر روی سایر اعضای بدن شما هم تاثیر می گذارد.

صندلی گهواره

مشابه با افزایش رشد ماهیچه با کیفیتی بیشتر، که این ورزش به شما کمک می کند تعادل خود را حفظ کنید.

۱. با پاهای خود صاف بایستید، انگشتان پا به بیرون اشاره می کنند.

۲. روی نوک پاهای خود بلند شوید

۳. به آرامی پایین و بالا بروید

۴. فشار به پاشنه پا، پاها بر روی زمین

۵. تکرار و تکرار

تمرینات ورزشی -7

تمرین هایی که باید با احتیاط انجام شوند (یا با تکرار کم)

بسته به شدت رگ های واریس تان، بهتر است با احتیاط کار کنید و از انجام ورزش های زیر خودداری کنید.

دویدن

اگر چه دویدن به برخی فواید قلبی و عروقی شگفت انگیز خود می بالد، به همراه این واقعیت که جریان خون و گردش خون شما را بالا می برد، با این حال دویدن می تواند به کسانی که دارای رگ های واریس هستند آسیب جدی وارد کند.

دویدن، فشار زیادی بر روی پاها وارد می کند چون آن ها به طور مداوم بر روی تردمیل یا زمین پا قرار داده می شود.

با این حال، اگر مسائل مربوط به رگ های شما شدید نباشند و واقعا احساس نیاز به دویدن را داشته باشید می توانید حرکت آهسته روی چمن و یا سطح نرم دیگر را انتخاب کنید که به کاهش اثرات منفی بر روی تردمیل یا دویدن بر روی جسم سخت کمک می کند.

وزنه برداری

وزنه برداری، به تازگی به عنوان ورزش محبوب که مزایای زیادی ارائه می دهد، به بالای صحنه ورزش صعود کرده است. برخی از آن ها، به گفته Greatistinclude:

  • افزایش متابولیسم
  • جلوگیری از آسیب
  • افزایش قدرت استخوان
  • بهبود اعتماد به نفس
  • دستیابی سریع تر از دیگر تمرین ها
  • افزایش بهره وری
  • و خیلی بیشتر

واریس و اسکلروتراپی

با این حال، اگر شما مسائلی مانند رگ های واریسی را داشته باشید، وزنه برداری ممکن است مزایای بالا را برایتان به ارمغان بیاورد، اما با برخی مشکلات بزرگ نیز مواجه خواهید شد.

وزنه برداری، ورزش سختی است که فشار زیادی بر روی گردش خون شما وارد می کند و حتی می تواند باعث بدتر شدن مشکلات سیا هرگ شما شود.

اگر احساس می کنید که بدون وزنه برداری نمی توانید زنده بمانید، پس اطمینان حاصل کنید که فرم مناسب داشته باشید و تمرین خود را بر روی یک حالت آرام و مطمئن تنظیم کنید.

در صورتی که وزنه برداری با وریدهای واریسی افزایش یابد، سه چیز مهم در اینجا وجود دارد:

1- تعویض وزن های سنگین با آنهایی که سبکتر هستند

2- فراموش نکنید که هنگام بلند کردن نفس خود را بیرون دهید

3- بلافاصله بعد از بلند کردن، پیاده روی کردن یا دوچرخه سواری جهت افزایش جریان خون انجام دهید.

4- استفاده از جوراب های متراکم در طول و بعد از بلند کردن وزنه ها

همان طور که می توانید ببینید، ورزش کردن با وریدهای واریسی نه تنها ممکن نیست، بلکه در اغلب موارد، به نفع شما و مشکلات سیاهرگی شما خواهد بود.

با انتخاب دقیق ورزش و نه اینکه به خودتان فشار بیش از حد وارد کنید، مزایای باور نکردنی ورزش کردن را احساس خواهید کرد.

با این حال قبل از شروع کردن به ورزش، باید با متخصص رباط مشورت کنید تا مطمئن شوید که باعث آسیب به رگ های خود نخواهید شد.


بیشتر بدانید: رگ های عنکبوتی زیر چشم؛ 5 درمان واریس صورت


درمان خانگی واریس

فعالیت فیزیکی

اولین روش توصیه شده برای درمان واریس فعالیت فیزیکی است. با افزایش فعالیت های فیزیکی جریان خون بهبود می یابد. هدف رساندن خون های جمع شده در رگ ها به قلب است. شنا، پیاده روی، دوچرخه سواری، و یوگا مفید هستند.

جوراب های فشاری

می توانید این جوراب ها را در داروخانه تهیه کنید. این جورابها با فشار وارد کردن به ران ها به بهبود واریس کمک می کنند. جورابهای فشاری به عضلات و رگ ها کمک کرده تا خون را به قلب برگردانند.

رژیم غذایی مفید برای واریس

مواد غذایی که به بهبود سلامت واریس کمک می کنند عبارتند از:

غذاهای غنی از فیبر که به اجابت مزاج کمک می کنند، مخصوصا زمانی که مبتلا به یبوست هستید. فشار وارده هنگام اجابت مزاج فشار داخل شکمی را بیشتر کرده و به رگ ها آسیب می رساند.

غذاهای غنی از فیبر عبارتند از غلات، گندم، جو، آجیل، لوبیا، نخود

غذاهای غنی از پتاسیم

کمبود پتاسیم در بدن به حفظ آب بدن کمک می کند. این امر باعث افزایش حجم خون در بدن شده و فشار وارده بر رگ های واریسی را بیشتر می کند.

غذاهای غنی از پتاسیم عبارتند از:

ماست، بادام، پسته، ماهی قزل آلا و …

غذاهای غنی از فلاونوئید

فلاونوئیدها به درمان مشکلات قلبی- عروقی کمک می کنند. با این کار گردش خون بهتر شده، فشار خون شریانی کاهش یافته، و رگ های خونی گشاد می شوند.

غذاهای غنی از فلاونوئید عبارتند از:

پیاز، سیر، اسفناج، بروکلی، انگور، کاکائو، مرکبات

گیاهان دارویی -01

درمان واریس با داروهای گیاهی

برخی از داروهای گیاهی علایم واریس را کاهش می دهند. داروهای گیاهی مصرف خوراکی یا موضعی دارند.

روتوزید

روتوزید در گیاهان گوناگون یافت می شود. این گیاهان عبارتند از:

مرکبات، گندم سیاه، سیب، و …

روتوزید آنتی اکسیدان، ضد التهاب، و ضد دیابت است. روتوزید به بهبود رگ های ضعیف خون که عامل واریس هستند کمک می کند.

گیاه آب قاشقی

این گیاه که در آسیا رشد می کند در بهبود رگ های ضعیف موثر است. گیاه آب قاشقی نارسایی وریدی را درمان می کند. این گیاه در شکل کپسول، قرص، و عصاره مصرف می شود. هم چنین می توان از پماد یا کرم حاوی این گیاه استفاده کرد. ممکن است این گیاه با داروهای شیمیایی و گیاهی دیگر واکنش نشان دهد.

عصاره هسته انگور

در پزشکی از برگ انگور و انگور بسیار استفاده می شود. تحقیقات نشان داده اند که عصاره هسته ی انگور علایم نارسایی مزمن وریدی و التهاب را کاهش می دهد. هسته ی انگور حاوی ویتامین E، فلاونوئید، و ترکیات دیگر است. درمان های خانگی و سبک زندگی سالم علایم رگ های واریسی و نارسایی مزمن وریدی را کاهش می دهند.

آبسه بارتولن چیست؟ عوامل خطر، علل و درمان آبسه بارتولن

آبسه بارتولن چیست؟ چه عاملی باعث ایجاد آبسه بارتولن می شود؟ آیا آبسه بارتولن درمان دارد؟ عمل جراحی آبسه بارتولن به چه صورت می باشد؟ آبسه بارتولن هنگامی اتفاق می افتد كه یكی از غدد بارتولن كه در دو طرف دهانه واژن قرار دارد آلوده شود. وقتی غده مسدود شود ، معمولاً کیست تشکیل می شود. اگر کیست آلوده شود ، می تواند به آبسه بارتولن منجر شود. آبسه بارتولن می تواند بیش از یک اینچ قطر داشته باشد. معمولاً درد قابل توجهی ایجاد می کند. در حالی که اکثر مبتلایان به آبسه بارتولن کاملاً بهبود می یابند ، در بعضی موارد کیست برمی گردد و دوباره آلوده می شود. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره آبسه بارتولن ادامه این مقاله که از بخش سلامت زنان و بیماری های دکتر سلام می باشد را مطالعه نمایید.

آبسه بارتولن

چه عواملی باعث ایجاد آبسه بارتولن می شود؟

دو غده بارتولن وجود دارد که هر یک حدودا اندازه یک نخود فرنگی است. غدد در دو طرف محل باز شدن واژن قرار گرفته اند. آنها روغن کاری مخاط واژن را انجام می دهند. پزشکان معتقدند که باکتری هایی از قبیل E. coli و بیماری های مقاربتی (STD) مانند کلامیدیا یا سوزاک ممکن است باعث عفونت هایی شود که می تواند به آبسه بارتولن منجر شود. اگر باکتری ها به غده وارد شوند ، تورم ، عفونت و انسداد ایجاد می شود. هنگام تشکیل مایعات در غده ، فشار بر روی ناحیه افزایش می یابد. ممکن است سالها طول بکشد که مایعات به اندازه کافی شکل بگیرند و کیست تشکیل شود ، اما بعد از آن آبسه به سرعت ایجاد می شود. اگر عفونت و تورم پیش برود ، غده ممکن است آبسه کند ، که این باعث پاره شدن پوست می شود. آبسه بارتولن بسیار دردناک است. این بیماری معمولاً فقط در یک طرف واژن اتفاق می افتد.

علائم آبسه بارتولن چیست؟

آبسه بارتولن معمولاً باعث ایجاد توده ای در زیر پوست در یک طرف واژن می شود. آبسه بارتولن اغلب در طی هر فعالیتی مانند پیاده روی ، نشستن یا برقراری رابطه جنسی که باعث فشار بر این منطقه شود، باعث ایجاد درد می شود. ممکن است همراه با آبسه تب میز وجود داشته باشد. ناحیه آبسه به احتمال زیاد قرمز ، متورم و هنگام لمس گرم خواهد بود.

چگونه آبسه بارتولن تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص اینکه آبسه بارتولن دارید ، پزشک معاینه فیزیکی را انجام می دهد. آنها هرگونه توده در واژن را بررسی می کنند که می تواند نشان دهنده آبسه باشد. آنها همچنین ممکن است یک نمونه از منطقه بگیرند تا هرگونه STD را بررسی کنند. STD ها هم به همراه آبسه درمان می شوند. اگر بیش از 40 سال سن داشته باشید یا یائسگی را پشت سر گذاشته باشید ، پزشک ممکن است بخواهد بیوپسی را روی هر توده موجود در واژن انجام دهد تا سایر شرایط احتمالی را رد کند. در موارد نادر ، آبسه بارتولن می تواند نشان دهنده سرطان باشد.

آبسه بارتولن

گزینه های درمانی خانگی برای آبسه بارتولن

*در مراحل اولیه آن ، گاهی اوقات آبسه ی بارتولن در خانه با استفاده از حمام سیتز قابل درمان است. حمام sitz یک حمام گرم و کم عمق است که می توانید خود را در وان یا با یک کیت حمام sitz بشویید. شستن ممکن است آبسه را درمان نکند ، اما می تواند به کاهش درد و ناراحتی شما کمک کند. برای درمان کیست بارتولن ، که می تواند منجر به آبسه شود ، کلینیک مایو توصیه می کند که روزانه در سه یا چهار حمام sitz ، حداقل 10 تا 15 دقیقه حمام کنید.

ممکن است روزها حمام های sitz برای درمان آبسه به طول انجامد زیرا احتمال باز شدن غده بارتولن بسیار اندک است و ممکن است قبل از کامل باز شدن، بسته شود. *نگه داشتن یک کمپرس گرم (یک تکه یا پشم پنبه ای که با آب گرم گرم می شود) در برابر منطقه قرار گیرد

*داروهای مسکن مانند پاراستامول یا ایبوپروفن مصرف کنید.همیشه هنگام استفاده از داروهای بدون نسخه ، دستورالعمل های سازنده آن را بخوانید.

سایر درمان های خانگی برای مراقبت از کیست ممکن است به تخلیه آبسه و بهبودی خود به خود کمک کند. استفاده از مخلوط درخت چای و روغن کرچک به عنوان یک پماد موضعی روی آبسه ممکن است باعث تخلیه آب آن شود. روغن درخت چای به دلیل خاصیت ضد باکتریایی آن ممکن است به پاکسازی عفونت کمک کند. تصور می شود روغن کرچک باعث افزایش گردش خون در منطقه آسیب دیده شود وکه این می تواند التهاب را کاهش دهد.می توانید درخت چای و روغن کرچک را با یک تکه گاز روی محل آبسه بمالید. اضافه کردن یک کمپرس گرم در بالای محل قرار دادن گاز ، ممکن است این روش درمانی را حتی موثرتر کند.

چه زمانی برای آبسه بارتولن به پزشک مراجعه کنید

اگر فکر می کنید ممکن است دچار آبسه بارتولن شده باشید ، به پزشک مراجعه کنید. شما می توانید حمام های سیتز و مراقبت از کیست را در خانه امتحان کنید ، اما بعید است که این بیماری بدون معالجه پزشکی از بین برود. به طور معمول ، آبسه باید از طریق جراحی تخلیه شود. در بیشتر موارد ، شما می توانید این روش را در مطب پزشک خود تحت بی حسی موضعی انجام دهید. بیهوشی عمومی در بیمارستان نیز گزینه ای دیگر است. در مورد بهترین انتخاب باید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از درمان خانگی شروع کنید. اگر کیست شما آلوده باشد ، ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • یک برش کوچک و به دنبال آن تا شش هفته استفاده از سوند
  • آنتی بیوتیک ها برای مبارزه با باکتری ها
  • برداشتن غده از طریق جراحی، در موارد نادر
  • تخلیه کیست و آبسه

برای تخلیه کیست یا آبسه کیسه بارتولن و کاهش احتمال بازگشت آن می توان از تعدادی تکنیک استفاده کرد. مراحل اصلی در زیر شرح داده شده است.

آبسه بارتولن

قرار دادن کاتتر بالون

قرار دادن كاتتر بالون ، كه بعضاً به عنوان قرار دادن كاتتر یا فیستول شدن نیز شناخته می شود ، روشی است كه برای تخلیه مایعات از آبسه یا كیست استفاده می شود. در این روش یک راه دائمی ایجاد می شود تا مایعاتی که در آینده ساخته می شوند را از بین ببرد. این یک روش سرپایی است ، به این معنی که دیگر نیازی به اقامت شبانه در بیمارستان نخواهید داشت. در این روش معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود ، جایی که شما هوشیار باشید ، اما ناحیه بی حس می شود ، بنابراین شما نمی توانید چیزی احساس کنید. همچنین می تواند تحت بیهوشی عمومی انجام شود ، به طوری که شما بیهوش هستید و قادر به احساس هیچ چیز نیستید.

در روش بعدی برشی در آبسه یا کیست ایجاد می کنند و مایع تخلیه می شود. سپس یک سوند بالون در آبسه یا کیست خالی وارد می شود. سوند بالون یک لوله پلاستیکی نازک است که یک بادکنک کوچک و بادی در انتها دارد. پس از قرار گرفتن داخل آبسه یا کیست ، بالون با مقدار کمی آب نمک پر می شود. این باعث افزایش اندازه بادکنک می شود تا آبسه یا کیست را پر کند. از بخیه ها می توان برای بستن بخشی از محل، باز و نگه داشتن محل سوند بالون استفاده کرد.

کاتتر یا سوند بالن در حالی که سلولهای جدید در اطراف آن رشد می کنند (اپیتلیالیزاسیون) در محل باقی می ماند. این بدان معنی است که سطح زخم بهبود می یابد ، اما کاتتر در جای خود باقی می ماند. اپیتلیالیزاسیون معمولاً حدود 4 هفته طول می کشد ، اگرچه ممکن است مدت زمان بیشتری طول می کشد. پس از اپیتلیالیزاسیون ، بالون تخلیه می شود و کاتتر خارج می شود. چند مطالعه کوچک گزارش داده است که بیش از 80٪ از خانمها با این روش به خوبی بهبود یافته اند و کیست یا آبسه های آنها پس از قرار دادن سوند بالون برنمی گردد.

عوارض احتمالی قرار دادن سوند بالون عبارتند از:

  • درد در هنگام وجود سوند
  • درد یا ناراحتی در طول رابطه جنسی
  • تورم لبه های واژن در محل باز شدن
  • عفونت
  • خون ریزی
  • زخم

از آنجا که احتمالاً آبسه نتیجه عفونت است ، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. با این حال ، اگر آبسه به درستی تخلیه شود ، ممکن است آنتی بیوتیک ها لازم نباشد. معمول است که آبسه های بارتولن عود کنند. اگر بعد از معالجه ، آبسه بارتولن به طور مكرر برگردد ، پزشك شما ممكن است روشی را بنام مارسوپیالیزیشن (marsupialization) پیشنهاد كند.

مارسوپیالیزیشن جراحی است که شبیه به روش قبل است. اما به جای اینکه برش کوچک به وجود بیاورد ، پزشک برش را بخوبی باز می کند تا امکان تخلیه حداکثری فراهم شود. ممکن است از سوند استفاده کنند یا آبسه را با نوع خاصی از گازی ببندند که در روز بعد از آن خارج می شود. بیهوشی موضعی گزینه ای در طی این عمل جراحی است. این روش همچنین می تواند تحت بیهوشی عمومی انجام شود. پزشک شما قبل از عمل هرگونه عفونت موجود با آنتی بیوتیک ها را درمان می کند.

اگرچه عوارض بعد از مارسوپیالیزیشن نادر است ، اما می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت
  • بازگشت آبسه
  • خون ریزی
  • درد – ممکن است 24 ساعت اول بعد از عمل مسکن به شما داده شود

پس از مارسوپیالیزیشن، به شما توصیه می شود برای چند روز کار آسان را انجام دهید. شما باید از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید تا زخم کاملاً بهبود یابد ، که معمولاً حدود 2 هفته طول می کشد. اگر سایر روش های درمانی مؤثر نبوده باشد و کیست یا آبسه های بارتولن در شما مجددا ایجاد شود ، عمل جراحی برای برداشتن غده بارتولن ممکن است توصیه شود. این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و حدود یک ساعت طول می کشد. ممکن است لازم باشد بعد از عمل 2 یا 3 روز در بیمارستان بمانید. خطرات این نوع جراحی شامل خونریزی ، کبودی و عفونت زخم است. اگر زخم آلوده شود ، معمولاً با آنتی بیوتیک هایی که توسط پزشک معالج تجویز می شود ، درمان می شود.

آبسه بارتولن

روش های جایگزین برای درمان آبسه بارتولن

تعدادی روش جایگزین برای درمان کیست بارتولن وجود دارد ، اما از این روش ها کمتر استفاده می شود یا در دسترس نیست. این روش ها در زیر توضیح داده شده است.

فرسایش غده نیترات نقره

نیترات نقره ترکیبی از مواد شیمیایی است که گاهی اوقات در پزشکی برای سوزاندن رگ های خونی به منظور متوقف کردن خونریزی استفاده می شود. از چوب کوچک و جامد نیترات نقره در فرسایش غده نیترات نقره استفاده می شود. در این روش برشی در پوست اطراف واژن شما و دیواره کیست یا آبسه ایجاد می شود. سپس کیست یا آبسه تخلیه می شود و چوب نیترات نقره در فضای خالی باقی مانده پس از تخلیه مایعات قرار داده می شود.

نیترات نقره باعث می شود در حفره کیست، یک توده کوچک و جامد تشکیل شود. پس از 2 یا 3 روز نیترات نقره و بقایای کیست برداشته می شوند یا ممکن است خود به خود از بین بروند. این امکان وجود دارد که هنگام استفاده از نیترات نقره ، مقداری از پوست روده را بسوزاند. یک مطالعه کوچک گزارش داد که این اتفاق تقریبا از هر پنج زن که این درمان را دریافت می کنند در یک نفر اتفاق می افتد.

لیزر دی اکسید کربن

از یک لیزر دی اکسید کربن برای ایجاد دهانه ای در پوست واژن استفاده می شود تا کیست تخلیه شود. سپس می توان کیست را با استفاده از لیزر از بین برد یا یک سوراخ کوچک در محل قرار داد تا مایعات از آن خارج شوند.

آسپیراسیون سوزن

در این روش از سوزن و سرنگ برای تخلیه کیست استفاده می شود. گاهی اوقات این روش با روشی به نام اسکلروتراپی الکل ترکیب می شود ، روشی که حفره پس از تخلیه با 70٪ الکل پر می شود. الکل 5 دقیقه در حفره کیست باقی مانده و سپس تخلیه می شود.

آبسه بارتولن

مشاوره بعد از عمل آبسه بارتولن

برای کمک به بهبود زخم و کاهش خطر عفونت بعد از عمل ، ممکن است به شما توصیه شود که از این موارد خودداری کنید:

  • تا 4 هفته رابطه جنسی داشته باشید و از تامپون استفاده کنید
  • استفاده از شوینده های عطردار تا 4 هفته هنگام یا پس از حمام
  • رانندگی یا انجام کارهایی که 24 تا 48 ساعت بعد از انجام بیهوشی عمومی به دقت نیاز دارد.

چگونه می توان از وقوع آبسه بارتولن جلوگیری کرد؟

هیچ راه قطعی برای جلوگیری از آبسه بارتولن وجود ندارد. اما روش هایی مانند رابطه جنسی ایمن ، استفاده از کاندوم و بهداشت مناسب باعث می شود که باکتری ها از این منطقه خارج شوند و این می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند. همچنین این نکته حائز اهمیت است که اگر مبتلا به بیماری STD هستید به دنبال معالجه آن باشید. حفظ دستگاه ادراری سالم همچنین ممکن است به جلوگیری از ایجاد کیست و آبسه های بارتولن کمک کند. در طول روز مایعات زیادی بنوشید و از انتظار طولانی برای ادرار کردن خودداری کنید. مکمل های زغال اخته ممکن است به حمایت از سلامت دستگاه ادراری کمک کند.

عوارض و علائم اضطراری آبسه بارتولن

اگر آبسه بارتولن بدتر شود و درمان نشود ، عفونت ممکن است به اعضای دیگر بدن شما نیز گسترش یابد. عفونت ممکن است وارد جریان خون شما شود( وضعیتی به نام سپتی سمی). این وضعیت خطرناک است زیرا این عفونت می تواند در کل بدن شما وارد شود. اگر تب بیش از 103 درجه سانتیگراد دارید ، بهتر است به دنبال مراقبت پزشکی باشید. اگر ناگهان دچار پارگی آبسه شدید ، یا اگر درد فروکش نکرد ، باید از پزشک معالج نیز کمک بگیرید.

نتیجه و بهبود آبسه بارتولن

اگر فکر می کنید ممکن است مبتلا به آبسه بارتولن شده اید ، به پزشک مراجعه کنید. اگر تب دارید یا درد انجام  فعالیتهای روزانه شما را مختل می کند، به دنبال مراقبت های پزشکی بسیار مهم باشید. پس از تخلیه آبسه بارتولن ، زمان ریکاوری بسیار کم است. بیشتر خانمها در طی 24 ساعت پس از تخلیه آبسه بارتولن احساس بهتری می کنند. اگر آبسه بارتولن نیاز به برداشتن  از طریق جراحی داشته باشد ، زمان بهبودی شما بسته به جزئیات عمل متفاوت خواهد بود.

انتظار می رود که چند روز اول بعد از عمل جراحی تا حد ممکن مراقبت های لازم را انجام دهید. حتماً استراحت کرده و دستورالعمل پزشک خود را دنبال کنید. این موضوع حائز اهمیت است که اجازه دهید هر برش به طور کامل بهبود یابد ، و از آنتی بیوتیک هایی که پزشک تجویز می کند استفاده کنید. پس از درمان آبسه بارتولن با موفقیت ، به جز زخم های پوستی احتمالی مربوط به روش درمانی نباید اثرات ماندگاری از آبسه بارتولن داشته باشید.

آبسه بارتولن

واژن تمیز و سالم بدون آبسه بارتولن

واژن به گونه ای طراحی شده است که به کمک ترشحات طبیعی ، خود را تمیز نگه می دارد. در ایم مطلب درمی یابید که چگونه به واژن کمک می کنید تا سالم و تمیز باشد ، و اینکه چرا نیازی به دستمال یا دستمال مرطوب برای واژن ندارید. واژن لوله عضله مانند در بدن زن است که از دهانه رحم (باز شدن رحم) تا دهانه واژن جریان دارد. اندامهای جنسی خارجی ، که به آن ولووا گفته می شود ، دهانه واژن را محاصره می کنند.

دکتر سوزی النیل ، مشاور در ادرار و اسیژنولوژی در بیمارستان کالج دانشگاهی لندن و سخنگوی بهزیستی زنان می گوید: مراقبت از سلامتی و تمییزی بصورت روزمره می تواند به داشتن واژن سالم و مطلوب کمک کند. وی توضیح می دهد: “به طور کلی ، سلامت واژن با اطمینان از سلامتی عمومی حفظ می شود.” “این شامل یک رژیم غذایی سالم و ورزش است. “ورزش طبیعی به حفظ عملکرد واژن مناسب کمک می کند ، زیرا پیاده روی و دویدن به لگن کمک می کند تا تنفس کند و از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشد.”

درباره داشتن یک رژیم غذایی سالم ، ورزش و مناسب نگه داشتن اطلاعات زیادی کسب کنید. تمرینات کف لگن نیز می تواند کمک کند.

ترشحات واژن

به غیر از دوره پریودی به عنوان بخشی از چرخه قاعدگی طبیعی ، تولید ترشحات شفاف یا سفید از واژن طبیعی است. این مخاط به طور طبیعی در گردن رحم که به دهانه رحم معروف است تولید می شود.

دکتر النیل می گوید: “ترشحات واژن همیشه علامت بدی نیست.” “اسطوره ای وجود دارد که ترشحات شفاف یا سفید فراوان با عفونت های مقاربتی مرتبط است. “تغییرات در میزان ترشحات می تواند 100٪ هورمونی باشد – به عبارت دیگر ، مربوط به چرخه قاعدگی ، بارداری یا یائسگی است.”

میزان ترشحات واژن در کل چرخه قاعدگی متفاوت است. حدود زمانی که تخمدان، تخمک آزاد می کند (تخمک گذاری) ، ترشحات شما مانند سفید تخم مرغ خام ضخیم تر و کش دار تر می شود. ترشحات سالم بو و رنگ ندارد. ممکن است احساس خستگی ناخوشایند داشته باشید ، اما نباید در اطراف واژن خود خارش یا درد احساس کنید. اگر تغییری در ترشحات شما وجود دارد که برای شما عادی نیست ، مانند تغییر رنگ یا بو یا احساس در واژن ، به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است دچار عفونت شده باشید.

باکتری های موجود در واژن

تعداد زیادی باکتری در داخل واژن وجود دارد و آنها برای محافظت از آن در آنجا هستند. پروفسور رونی لامونت ، سخنگوی کالج رویال زنان و زایمان ، می گوید: “واژن حاوی باکتری های بیشتری نسبت به هر جای بدن دیگر بعد از روده است ، اما باکتری ها به دلیل محافظت درآنجا وجود دارند.”

آبسه بارتولن

باکتری های خوب داخل واژن

شرایط را برای تسلط تعداد باکتری های خوب فراهم کنید، آنها باید از تعداد باکتری های مضر بالقوه دیگری که ممکن است وارد واژن شوند ، بیشتر باشند.

  • به حفظ تعادل pH واژن (مقدار اسید واژن) در یک سطح کمک کنید ، که به حفظ تعادل باکتری ها کمک می کند
  • می توانید باکتریوسین ها (آنتی بیوتیک های طبیعی وجود داشته باشد) را برای کاهش یا از بین بردن سایر باکتری های موجود در واژن استفاده کنید.
  • ماده ای را تولید کنید که تهاجم باکتری ها را به دیواره واژن متوقف کند و از حمله باکتری ها به بافت جلوگیری کند.

اگر تعادل باکتری های خوب کم شود ، این می تواند منجر به عفونت و التهاب شود. باکتری هایی به نام لاکتوباسیل ها به نگه داشتن تعادل pH واژن در حد نرمال خود (کمتر از pH 4.5) کمک می کنند ، همچنین این امر مانع از رشد سایر ارگانیسم ها می شود. اگر pH واژن افزایش یابد (اسید کمتری پیدا می کند) ، کیفیت یا مقدار لاکتوباسیل ها می تواند سقوط کند و سایر باکتری ها می توانند تکثیر شوند. این می تواند به عفونت هایی مانند واژینوز باکتریایی یا برفک منجر شود ، که می تواند علائمی از جمله خارش ، سوزش و ترشحات غیر طبیعی را ایجاد کند.

شستن واژن

این ایده خوبی است که از استفاده از صابون های عطری ، ژل ها و ضد عفونی کننده ها خودداری کنید ، زیرا این مواد می توانند بر تعادل سالم باکتری ها و سطح pH در واژن تأثیر بگذارند و باعث تحریک شوند. از صابون های ساده و بدون مصرف استفاده کنید تا هر روز ناحیه اطراف واژن (ولو) را به آرامی بشویید. واژن با ترشحات طبیعی، خود را تمیز می کند.

دکتر النیل با بیان اینكه تمیز كردن ناحیه perineal بین واژن و مقعد مهم است ، می گوید: “در دوره قاعدگی، شستن بیش از یك بار در روز مفید است.”

“بهداشت شایع پرینال با شستن آن منطقه حداقل یک بار در روز با استفاده از روالهای معمول حمام کردن ضروری است.”

پروفسور لمانت می گوید: “همه زنان متفاوت هستند.” “برخی ممکن است با صابون عطری بشویند و مشکلی برایشان پیش نیاید.

“اما اگر یک زن دچار سوزش روده یا علائم دیگر شود ، یکی از اولین کارهایی که می تواند انجام دهد استفاده از صابون های غیر آلرژی زا و ساده است تا ببینید که آیا این کمک می کند.”

دوش آب را به داخل واژن می ریزد و ترشحات واژن را پاک می کند. برخی از خانمها برای تمیز کردن واژن از دوش استفاده می کنند. اما استفاده از دوش باعث اختلال در باکتری های طبیعی واژن می شود ، بنابراین توصیه نمی شود که از آنها استفاده کنید.

پروفسور لامنت توضیح می دهد: “من نمی توانم فکر کنم که در هر شرایطی دوچرخه ها مفید می باشند ، زیرا تمام کارهایی که انجام می دهند اینست که همه چیز موجود در واژن ، از جمله باکتری های سالم را از بین می برند.” هیچ مدرکی مبنی بر در برابر STI ها یا عفونت های واژن وجود ندارد و حتی ممکن است خطر را افزایش دهد.

آبسه بارتولن

دستمال مرطوب معطر و دئودورانت های واژن

این محصولات عطری می توانند تعادل طبیعی واژن را مختل کنند.

پروفسور لمانت می گوید: “اگر طبیعت قصد داشت واژن بوی گل رز یا اسطوخودوس بدهد ، این امر باعث می شود که واژن مانند گلهای رز یا اسطوخودوس بو کند.”

شستن با آب و صابون معمولی باید آن چیزی باشد که شما برای سالم نگه داشتن واژن می توانید از آن استفاده کنید. طبیعی است که واژن عطر و بویی داشته باشد.

دکتر النیل می گوید: “بوی واژن می تواند در زمان های مختلف چرخه تولید مثل تغییر کند و همیشه نباید از آن به عنوان علامت عفونت یا بیماری یاد کرد.”

اگر از بوی واژن خود نگران هستید و بوی آن ناخوشایند است یا از محصولات عطری برای از بین بردن بوی واژن استفاده می کنید ، باید پزشک عمومی خود را ببینید. ممکن است شما عفونتی داشته باشید که به درمان نیاز دارد. شایع ترین علت ترشحات غیر معمول واژن واژینوز باکتریایی است که می تواند بوی نامطبوع ایجاد کند. به راحتی با آنتی بیوتیک ها درمان می شود ، بنابراین اگر نگران هستید پزشک معالج خود را ملاقات کنید. درباره علائم واژینوز باکتریایی ، علائم برفک و علائمی که می تواند نشانه عفونت مقاربتی باشد اطلاعات بیشتری کسب کنید.

آبسه بارتولن

روابط جنسی امن برای جلوگیری از آبسه بارتولن

برخی از باکتری ها و ویروس ها می توانند در طول رابطه جنسی وارد واژن شوند. اینها شامل باکتری های ایجادکننده کلامیدیا ، سوزاک ، تبخال دستگاه تناسلی ، زگیل دستگاه تناسلی ، سفلیس و HIV هستند. با استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی می توانید از واژن خود در برابر این عفونت ها محافظت کنید.

غربالگری دهانه رحم برای جلوگیری از آبسه بارتولن

کلیه خانم های 25 تا 64 ساله برای غربالگری دهانه رحم دعوت می شوند. غربالگری منظم به این معنی است که هرگونه تغییر غیر طبیعی در دهانه رحم می تواند زودهنگام شناسایی شود و در صورت لزوم برای جلوگیری از پیشرفت سرطان معالجه شود.

آیا شما تجربه آبسه بارتولن را داشته اید؟ نظرات و تجربیات خود را با دیگر کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.

هفته بیستم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی های هفته ۲۰ حاملگی


تبریک می گوییم! شما در میانه راه هستید و به زودی نوزادتان را خواهید دید. انگار همین دیروز بود که جواب آزمایش بارداری تان مثبت بود. اکنون جنین شما در شکمتان شناور است و در یک چشم به هم زدن به دنیا خواهد آمد. در هفته بیستم بارداری شما در پایان ماه پنجم بارداری تان می باشید. تنها بیست هفته به پایان بارداری شما باقی مانده است. هر چقدر جنین شما در داخل رحمتان بزرگتر می شود، تغییرات زیادی در بدن شما روی می دهد. برای آگاهی از هفته بیستم بارداری به ادامه مطلب توجه کنید.

هفته ۲۰ بارداری

جنین شما در هفته بیستم بارداری

جنین ۲۰ هفته ای شما رشد قابل توجهی داشته است، اما هنوز فضای کافی برای تکان خوردن و پریدن دارد. پاهای او صاف هستند، بنابراین از این به بعد طول او از سر تا پنجه اش اندازه گیری می شود. اگر تاکنون حرکات او را حس نمی کردید، از هفته بیستم به بعد حرکات او را حس خواهید کرد. جنین بیست هفته ای شما بزرگتر شده و اکنون حرکات او مشهود تر شده است.جنین شما اکنون به طور کامل شکل گرفته است و در هفته های آتی بزرگتر شده و وزن می گیرد. برای جنین شما ضروری است که قبل از متولد شدن، قوی تر شود. اما این بدان معنا نیست که او در هفته بیستم هیچ رشدی نخواهد  داشت.

سایز جنین شما در هفته بیستم بارداری چقدر است؟

سایز جنین شما در هفته بیستم به اندازه موز یا گریپ فروت است. وزن جنین بیست هفته ای شما برابر با ۰.۳ کیلوگرم می باشد و سایز او از سر تا دنبالچه ۱۶ سانتی متر و از سر تا پا هایش ۲۵ سانتی متر می باشد. جنین شما در طی این ماه هر هفته یک سانتی متر رشد خواهد کرد.

رشد جنین در هفته بیستم بارداری

جنین شما در هفته بیست بارداری چه تغییراتی میکند؟

  1. حس ها و واکنش های جنین به سرعت در حال شکل گیری است.
  2. جنین شما اکنون به طور مستمر نفس می کشد، می مکد و می بلعد.
  3. دست ها و پاهای جنین بیست هفته ای بزرگتر می شوند.
  4. در این هفته جنین شما تمرین می کند که چطور انگشتش را بمکد.
  5. مغز جنین بیست هفته ای شما به سرعت در حال شکل گیری است.
  6. او اکنون به سر و صدا از جمله صدای شما و آوازهای مختلف واکنش نشان می دهد.
  7. چرخه خواب جنین شما تعریف می شود و صدای بلند می تواند او را از خواب بیدار کند.
  8. اکنون جنین شما سکسکه می کند و این سکسکه با حرکات او همراه است.
  9. پوست جنین تا چند هفته پیش کاملا نیمه مات بود.
  10. اکنون لایه هایی که پوست انسان را می سازند در حال شکل گیری هستند.
  11. بنابراین پوست بدن جنین شما در هفته های آتی تغییر رنگ خواهد داد و دیگر نیمه مات نمی باشد.

هفته بیستم بارداری (۱)

بدن شما در هفته بیستم بارداری:

شکم شما در این هفته بزرگتر می شود. تاکنون تمامی علائم ناخوشایند سه ماهه اول بارداری از بین رفته است و در هفته بیستم شما علائم مثبتی را تجربه خواهید کرد.

شکم باردار در هفته بیستم بارداری:

حقیقت این است که: بین هفته های بیستم الی سی ام سایز شکم شما هم اندازه چن هفته اخیر بارداری تان است. بنابراین از استخوان شرمگاه شما تا بالای شکمتان اکنون ۲۰ سانتی متر می باشد. این اندازه، طول رحمتان را نشان می دهد. در هفته بیستم سایز رحم شما به اندازه طالبی است. اگر بالای شکمتان را لمس کنید خواهید دید که رحمتان تا نافتان کشیده شده است.

علائم بارداری هفته بیستم:

برخی از علائم هفته بیستم بارداری در اینجا ذکر شده اند:

رحم در حال رشد شما روی روده تان فشار وارد می کند. و این مورد همراه با تغییرات هورمونی در فرآیند هضم شما مشکل ایجاد می کند.

  • ناخن های محکم تر و موهای ضخیم تر:

هورمون هایی که در ابتدای بارداری شما سبب بروز بیماری صبحگاهی تان می شد، اثرات دیگری نیز دارند. موهایتان پرتر و ضخیم تر شده و ناخن هایتان محکم تر می شوند. در طی بارداری با ریزش مو مواجه نخواهید شد. از این ماهها لذت ببرید زیرا پس از زایمان مجددا ریزش موهایتان باز خواهد گشت.

  • تورم پاها و مچ پاها:

در صورتی که این تورم خفیف باشد طبیعی است. تورم شدید نشانه فشار خون بالا ناشی از بارداری است و می بایست حتما به پزشکتان مراجعه کنید.

اضافه وزن شما در هفته بیستم بارداری ممکن است در پایان روز منجر به کمر دردتان شود.

برخی از زنان در این دوره  دچار فراموشی می شوند که به آن “مغز بارداری” می گویند. در دوره بارداری حجم سلول های مغز شما کاهش می یابد، نگران نباشید، پس از زایمان دوباره به حالت طبیعی تان باز خواهید گشت.

  • سوزش معده یا سوء هاضمه:

جنین شما فشار زیادی را بر روی اعضای شکمی شما وارد می کند که بعد از غذا می تواند منجر به رفلاکس اسید معده تان شود.

در دوران بارداری فشار زیادی به شش های شما وارد می شود. رحم در حال رشد شما، تنفس را برای شما دشوارتر می کند. همچنین ممکن است کمی دچار سرگیجه شوید.

حتی اگر قبلا سابقه خرو پف کردن نداشته باشید در این هفته با آم مواجه می شوید. مخاط بینی شما به دلیل هورمون های بارداری تان متورم می شود. در نتیجه شما خرو پف خواهید کرد.

  • افزایش ترشحات واژینال:

در این دوره باکتری های ناخواسته از واژن شما خارج می شوند. اگر این ترشحات بدون رنگ و بو است و خارش ندارید، جای نگرانی نیست.

هفته بیستم بارداری

سونوگرافی در هفته بیستم بارداری: آیا به سونوگرافی نیازی دارید؟

اگر تاکنون سونوگرافی سه ماهه دوم بارداری تان را انجام نداده اید، در این هفته می توانید برای آن برنامه ریزی کنید. این سونوگرافی بین هفته ۱۸ام الی ۲۱ام انجام می شود. سونوگرافی هفته بیستم یا آنومالی اسکن به پزشک شما اجازه می دهد تا اعضای بدن جنین تان، ضربان قلب او، و سایز و ظاهر او را به وضوح بررسی کند. پزشک شما در این سونوگرافی به دقت مغز، قلب، ستون فقرات، کلیه ها، معده و روده و دست ها و پاهای او را بررسی می کند. این سونوگرافی نشان می دهد که جنین شما سالم است و اختلالاتی او را تهدید نمی کند.

در سونوگرافی هفته بیستم پزشک سایز جنین تان را نیز چک می کند. در صورتی که شما بارداری چندقلوئی داشته باشید، سایز سر هر دو جنین چک می شود تا مطمئن شوند که هم سایز هستند. در صورت بروز هر گونه مغایرتی می باشد آزمایشات لازم برای بررسی اختلالات انجام شود. همچنین جفت نیز آزمایش خواهد شد. پایین بودن جفت در این مرحله مشخص می شود. اما این موضوع جای نگرانی نیست زیرا هرچقدر رحمتان بزرگ تر می شود جفت به سمت بالا حرکت می کند. و اگر تاکنون جنسیت جنین تان مشخص نشده است، در این هفته می توانید از جنسیت او مطلع شوید.

سبک زندگی شما در هفته بیستم بارداری :

شکم شما بزرگتر می شود و اکنون می بایست برای راحتی تان در ادامه بارداری سبک سالمی را پیش بگیرید:

  • از شکم بند استفاده کنید:

این شکم بندها بدون بند می توانند از شکم شما در دوران بارداری محافظت کنند.

  • از پوشیدن کفش پاشنه بلند خودداری کنید:

اکنون پاهای شما ورم کرده است. بهترین ایده آن است که به پاهایتان استراحت دهید و از کفش های راحتی استفاده کنید.

  • از وعده های غذایی سبک تری استفاده کنید:

تا جایی که می توانید در هفته بیستم بارداری از غذاهای سالم استفاده کنید. از وعده های کوچک به طور مکرر استفاده کنید. وعده های غذایی شما از رفلاکس اسید معده تان جلوگیری می کند. همچنین شما به طور منظم مواد مغذی مورد نیاز جنین تان را در اختیار او قرار می دهید.

  • همسرتان را با خودتان همراه سازید:

سعی کنید با همسرتان در جلسات چکاپ و سونوگرافی شرکت کنید تا از وضعیت جنین آگاه شود و او هم با جنین ارتباط برقرار کند.

هفته بیستم بارداری (۳)

رابطه جنسی در هفته بیستم بارداری

در هفته بیستم بارداری شما می توانید رابطه جنسی داشته باشید. مطالعات نشان می دهند که رابطه جنسی در دوران بارداری برای سلامتی جنین بی خطر است و سبب سقط او نمی شود. این هفته زمان مناسبی است که برنامه عاشقانه ای با همسرتان داشته باشید. زیرا بیماری صبحگاهی شما برطرف شده و انرژی شما بیشتر شده است. دوران بارداری برای بسیاری از زوجین دوران پر استرسی است بنابراین با الویت قرار دادن این مسئله قدری از استرس این دوره بکاهید.

در هفته بیستم بارداری چه کارهایی می بایست انجام دهید؟ لیست چکاپ زیر به شما کمک خواهد کرد.

لیست چکاپ هفته بیستم بارداری :

  • برای چکاپ هفته ۲۴ ام برنامه ریزی کنید.
  • برای اخر هفته یک برنامه سفر با همسر یا دوستانتان بگذارید
  • از شکم بند استفاده کنید
  • اسم کودکتان را انتخاب کنید.
  • اکنون که جنسیت او را می دانید می توانید اسن واقعی او را انتخاب کنید.
  • در مورد مرخصی زایمان با رییستان صحبت کنید
  • به خودتان برسید. ناخن هایتان را مانیکور کنید و یا موهایتان را مدل بدهید.
  • برای اتاق کودکتان برنامه ریزی کنید.
  • این امر در اواسط بارداری ممکن است برای شما کمی استرس زا باشد.
  • شما باید قبل از به دنیا آمدن کودکتان همه چیز را برایش فراهم کنید.
  • همچنین می بایست به خودتان برسید، و از تغییرات بدنتان آگاه باشید.
  • جنین بیست هفته ای تان را به زودی می توانید در آغوش بگیرید.

منبع flo.health / ترجمه اختصاصی سایت دلبرانه 

بیشتر بخوانید :

هفته پانزدهم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی هفته پانزدهم حاملگی

هفته شانزدهم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی هفته شانزدهم حاملگی

هفته هفدهم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی  هفته هفدهم حاملگی

هفته هجدهم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی  هفته هجدهم حاملگی

هفته نوزدهم بارداری | علائم،نکات و راهنمایی هفته نوزدهم حاملگی

آزمایش خونی که احتمال مرگ را پیش‌بینی می‌کند


سلامت نیوز: محققان با استفاده از گروهی از نشانگرهای زیستی، آزمایش خونی طراحی کردند که احتمال مرگ یک فرد را در ۱۰ سال آینده پیش‌بینی می‌کند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایرنا، دانشمندان آلمانی با بررسی‌های انجام شده روی ۴۴ هزار نفر، ۱۴ نشانگر زیستی را در خون شناسایی کردند که بر احتمال مرگ یک فرد اثر می‌گذارند.

به گزارش پایگاه اینترنتی «دیلی میل»،این نشانگرهای زیستی که به استناد آزمایش‌های انجام شده با دقتی ۸۳ درصدی احتمال مرگ فرد را در ۱۶ سال آینده پیش‌بینی می‌کنند، به همه چیز از ایمنی و کنترل قند خون گرفته تا گردش چربی و التهاب ارتباط دارند.

این روش هنوز در قالب یک آزمایش خون معمولی مانند آزمایش‌هایی که برای تشخیص عفونت در بیمار انجام می‌شود، تست نشده است.
دانشمندان امید دارند که نتایج تحقیقاتشان به ابداع آزمایش خونی بینجامد که بتوان روزی از آن برای هدایت فرآیند درمان بیماران استفاده کرد و به عنوان نمونه با استفاده از آن در مورد شانس زنده ماندن بیماران میانسال، پیش از جراحی، اطمینان خاطر کسب کرد.

پزشکان عموما با استفاده از فاکتورهایی چون فشارخون و سطح کلسترول می‌توانند احتمال مرگ یک فرد را طی یک سال آتی پیش‌بینی کنند اما پیش‌بینی این احتمال در بازه طولانی‌تری چون ۵ تا ۱۰ سال بعد، کار ساده‌ای نیست.
اگرچه کارشناسان از این تحقیق به عنوان «گامی هیجان انگیز» یاد کرده‌اند اما متذکر شده‌اند که پیش از اجرای آن در دنیای واقعی به پژوهش‌های بیشتر در این‌باره نیاز است.
جزئیات این پژوهش در نشریه Nature Communications منتشر شده است.